Dodatek aktywizacyjny – co to za świadczenie i komu przysługuje?
Dodatek aktywizacyjny, jak nazwa wskazuje, to świadczenie wypłacane przez powiatowe urzędy pracy, którego celem jest zmotywowanie danej osoby do aktywizacji zawodowej. Świadczenie to mogą otrzymać tylko osoby, które posiadają status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku, jeśli:
1) w wyniku skierowania przez powiatowy urząd pracy podjęły zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy i otrzymują wynagrodzenie niższe od minimalnego wynagrodzenia za pracę. Wysokość dodatku stanowi różnicę miedzy minimalnym wynagrodzeniem za pracę a otrzymywanym wynagrodzeniem, nie większej jednak niż 50% podstawowego zasiłku dla bezrobotnych, przez okres w jakim przysługiwałby bezrobotnemu zasiłek;
2) z własnej inicjatywy podjęły zatrudnienie lub inną pracę zarobkową. W tym przypadku dodatek przysługuje w wysokości do 50% podstawowego zasiłku dla bezrobotnych, przez połowę okresu w jakim przysługiwałby bezrobotnemu zasiłek. (art. 48 ust.1, 2 i 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy).
Jednak ustawodawca wskazał sytuacje, kiedy bezrobotny nie będzie uprawniony do dodatku. Zatem dodatek aktywizacyjny nie przysługuje w przypadku:
- skierowania bezrobotnego przez powiatowy urząd pracy do prac interwencyjnych, robót publicznych lub na stanowisko pracy, którego koszty wyposażenia lub doposażenia zostały zrefundowane;
- podjęcia przez bezrobotnego z własnej inicjatywy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej u pracodawcy, u którego był zatrudniony lub dla którego wykonywał inną pracę zarobkową bezpośrednio przed zarejestrowaniem jako bezrobotny;
- podjęcia przez bezrobotnego z własnej inicjatywy zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy zagranicznego;
- przebywa na urlopie bezpłatnym (art. 48 ust.4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy).
Barbara Strzyżewska






















